"Daar moet je wat mee, joh!"

"Is dat zo, moet ik daar wat mee"?

Wanneer iemand zegt "daar moet je wat mee", irriteert me dat altijd een beetje. Dan denk ik: maar dat doe ik nu toch al! Zeker, het kan bevestigend werken voor je ego. Mensen zeggen deze zin vaak zonder erbij na te denken, als goed bedoeld compliment. Het kan echter een mokerslag voor de creativiteit betekenen.... we moeten onszelf ineens serieus gaan nemen! Mogen we dan niet meer zingen zonder gelijk zangeres te worden, tokkelen op onze gitaar zonder dat er een carrière als muziekdocent in je schoenen wordt geschoven, een kastje in elkaar knutselen zonder dat je gelijk een timmermansbedrijf moet op starten? Wat is dat toch dat we aan alles een carrière plakken, alles een doel moet dienen of geld moet opleveren? Begrijp me niet verkeerd, als je beroep ontstaat uit je passie is dat uiteraard hemels! Maar de kunst is: hoe hou je dat ook zo? Laten we onszelf vooral niet te serieus nemen, want zodra spel, training wordt en experiment, wetenschap, gaat daarmee de creativiteit er als een haas vandoor! Ik geloof dat creativiteit een hekel heeft aan routine en platgetreden paden. Avontuur gaat gepaard met risico's, en met risico's onvermijdelijk succes en "falen". En dát is precies wat we nodig hebben om te groeien en onze creativiteit levendig te houden.